Tadeusz Świtała
Biografia
Tadeusz Świtała urodził się 24 stycznia 1922 roku w Nowym Tomyślu, w rodzinie powstańca wielkopolskiego Feliksa Świtały i Antoniny z domu Wolnej. Swoje dzieciństwo i młodość spędził w Grodzisku Wielkopolskim, gdzie uczęszczał do szkoły dokształcającej zawodowej, a także działał w harcerstwie. Należał do drużyn harcerskich im. Juliusza Słowackiego w Nowym Tomyślu oraz im. Tadeusza Kościuszki w Grodzisku, gdzie pełnił funkcje zastępowego, sekretarza i kronikarza.
W czasie kampanii wrześniowej, jako 17-latek, dowodził harcerską placówką obserwacyjno-meldunkową, a następnie wstąpił do 71. Kompanii rozpoznawczej czołgów. Brał udział w Bitwie nad Bzurą, został ranny i trafił do obozu jenieckiego, z którego uciekł. Podczas okupacji pracował jako robotnik rolny, a po wojnie zaangażował się w działalność Związku Walki Młodych i harcerstwa.
Karierę dziennikarską rozpoczął w 1948 roku jako korespondent "Gazety Lubuskiej". Przez kolejne lata pełnił funkcje sekretarza redakcji w "Gazecie Poznańskiej" i "Gazecie Zielonogórskiej", a od 1958 roku mieszkał w Poznaniu, gdzie kierował oddziałem Polskiej Agencji Prasowej. Od 1959 roku współtworzył "Kronikę Miasta Poznania", początkowo jako sekretarz redakcji, a od 1984 roku jako redaktor naczelny.
Był autorem wielu publikacji o Poznaniu i Wielkopolsce, w tym książek o konkursach skrzypcowych im. Henryka Wieniawskiego oraz wspomnień poznaniaków. Za swoją działalność na rzecz miasta otrzymał Nagrodę im. Edwarda Raczyńskiego. Zmarł 18 lutego 1991 roku w Poznaniu i został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Junikowo.